ทุกข์ของภิกษุ 30 รูป

"เรื่องมีอยู่ว่า"
ภิกษุ 30 รูปกลุ่มหนึ่งเรียนกรรมฐานในสำนักของพระผู้มีพระภาค  และจำพรรษาในวัดป่า ทำข้อตกลงกันว่า ควรทำสมณธรรม ตลอดคืนไม่ไปมาหาสู่กัน ต่างคนต่างอยู่
 เมื่อภิกษุเหล่านั้นทำสมณธรรม ตอนใกล้รุ่งก็โงกหลับ เสือตัวหนึ่ง ก็เข้ามาคาบไปกินที่ละรูปไม่มีภิกษุผู้ใดเปล่งวาจาร้องบอกแก่ภิกษุผู้อื่น
   ภิกษุถูกเสือกินไป 15 รูป ด้วยอาการอย่างนี้ ถึงวันอุโบสถ(วันพระ) ภิกษุจึงทำข้อตกลงกันว่าหากภิกษุรูปใดโดนเสือคาบให้ร้องบอกภิกษุที่เหลือ
   ต่อมา เสือก็จับภิกษุหนุ่มรูปหนึ่ง  ภิกษุหนุ่มก็ร้องบอกเพื่อนภิกษุ ภิกษุที่เหลือจึงพากันถือไม้ และคบเพลิงติดตามหวังจะให้เสือปล่อยภิกษุหนุ่ม แต่เสือพาเหยื่อของตนขึ้นไปทางเขาขาดทางที่ภิกษุทั้งหลายตามมาไม่ได้
 เสือเริ่มกินภิกษุ ตั้งแต่นิ้วเท้า
ภิกษุนอกนั้นำ็ได้แต่กล่าวว่า สัตบุรุษ บัดนี้ กิจที่พวกเราจะต้องทำไม่พึงมีแล้ว ขึ้นชื่อว่าความวิเศษของภิกษุทั้งหลายย่อมปรากฎในฐานะเช่นนี้
  ภิกษุหนุ่มผู้ถูกเสือจับ ข่มเวทนาความเจ็บปวด แล้วเจริญวิปัสสนา ตอนเสือกินถึงข้อเท้าเป็นพระโสดาบัน เสือกินถึงหัวเข่าเป็นพระสกทาคามี เสือกินไปถึงท้องเป็พระอนาคามี ตอนเสืิอกินถึงหัวใจก็บรรลุพระอรหันต์ พร้อมด้วยปฏิสัมภิทา
  จึงเปล่งอุทานเป็นภาษาบาลีแปลเป็นใจความดังนี้
          เรามีศีล ถึงพร้อมด้วยวัตร มีปัญญา  มีใจมั่นคงดีแล้ว
          อาศัยความประมาทครู่หนึ่ง ทั้งที่มีใจไม่คิดร้ายในเสือ มันก็
          จับไว้ในกรงเล็บ พาไปไว้บนก้อนหิน เสือจงกินเราถึงกระดูก
          และเอ็นก็ตามที เราจักทำกิเลสให้สิ้นไป จักสัมผัสวิมุตติ ดังนี้




 

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

Interest

Power Approach

Balance of Power and Terror Theory